Komen directies van Venus en medewerkers van Mars?

De niet bestaande kloof tussen directie en werkvloer

Politici hebben steeds meer moeite om aansluiting te vinden met burgers in alle lagen van de maatschappij. Vooral de zogenoemde ‘onderlaag’ laat steeds duidelijker merken dat zij zich niet gehoord voelen en zich niet herkennen in de woorden van de politiek. Ook in het bedrijfsleven zien we dat directies van (productie-)bedrijven worstelen met de vraag hoe ze medewerkers op de werkvloer kunnen bereiken en betrekken bij hun toekomstvisie. Medewerkers die – soms ook letterlijk – een andere taal spreken dan de directie. De kloof lijkt onoverbrugbaar en ook hier neemt het gemor toe. Het bekende verhaal van Venus en Mars?

 

Wij geloven dat er tussen medewerkers en directie in werkelijkheid helemaal geen kloof is. Er is visie, denkkracht en betrokkenheid genoeg, in alle lagen van de organisatie! Het gaat alleen om het (willen) vinden van een gemeenschappelijke taal. Organisaties die daarmee verbindingen weten te leggen en de ideeën van medewerkers weten te vangen, creëren oneindige kansen voor groei.

 

Frustratie ombuigen naar initiatief

Net als in de maatschappij, lopen mensen in veel organisaties dagelijks aan tegen belemmeringen die hen oprecht frustreren. Een voorbeeld: waste in het productieproces. Niet alleen een doorn in het oog van de CEO en CFO, maar ook de mannen en vrouwen in overall maken zich er oprecht heel erg druk om. Ze zien niet alleen met eigen ogen hoe deze onnodige verspilling wordt veroorzaakt, maar hebben ook ideeën hoe je dit zou moeten aanpakken. Datzelfde geldt voor medewerkers in de zorg, bij banken, in het onderwijs en op vele andere plekken.

linking-pinLijnmanagers vormen hiërarchisch de schakel tussen directie en werkvloer, maar zij zijn niet altijd in staat, of het ontbreekt het hen aan tijd, om de juiste verbindingen te leggen. Het gevolg is ergernis in de top die zich zorgen maakt over te veel kosten en te weinig innovatie, frustratie en onbehagen op de werkvloer omdat hun ideeën geen ruimte krijgen, en hoofdpijn voor de lijnmanager.

Wanneer je leidinggevenden in staat stelt om de strategie van het bedrijf en ideeën van medewerkers aan elkaar te verbinden, heb je goud in handen. Niet door te zénden, maar door met elkaar in gesprek te gaan. Visualisatie is daarbij een waardevol instrument. Want waar woorden voor iedereen een specifieke lading hebben, bieden beelden veel meer ruimte voor reflectie en uitwisseling van ideeën. Op basis van gelijkwaardigheid. Over wat we zien, hoe we denken dat het beter kan en wat daarvoor nodig is.

 

‘Luisteren is eye-opening’

Niet zenden, maar oprechte interesse in elkaars ideeën over het bedrijf. Geen geneuzel over punten en komma’s, maar een dialoog over gezamenlijke toekomstbeelden en wegen om daar te komen. De beelden zorgen voor een gezamenlijke taal, sluiten niemand uit en triggeren mooie discussies. Marketeers en productiemedewerkers, HR adviseurs en verpleegkundigen: iedereen kan uit de voeten met beeld, dat zeker voor jonge mensen steeds meer hèt communicatiemiddel is.

Hoe interessant is het om als leidinggevende te luisteren naar de ideeën van medewerkers die dag in dag uit met hun neus bovenop het werk staan? Ze uit te nodigen hún visie te geven, niet die van jezelf, en zo het gesprek binnen het team over de gezamenlijke toekomst te stimuleren? Zoals een van hen zei na afloop van een BeeldDialoog met haar team: “Je wordt als manager gedwongen letterlijk een stapje naar achteren te doen. Dat is even wennen omdat je geneigd bent jouw visie op de zaak te geven. Maar het is ook eye-opening, omdat je daardoor hoort wat er ècht speelt”. Die onwennigheid maakt snel plaats maakt voor gepassioneerde discussies over het werk. En trots en gedrevenheid om de organisatie steeds een stapje beter te maken.

 

Betrokkenheid vergroot wendbaarheid

Veel directies staan voor de opdracht om hun organisatie door lastige economische tijden te loodsen. De wereld waarin zij opereren is complex, de belangen groot. Er is – zo denkt men – geen tijd voor een brede dialoog met alle lagen van de organisatie. Juist in tijden van ingrijpende verandering verwachten medewerkers van hun leiders dat zij kordaat de koers uitstippelen en vertellen hoe de wedstrijd gespeeld moet worden.

Onze overtuiging is dat een brede betrokkenheid bij waar de organisatie voor staat, de wendbaarheid en de mogelijkheid om bij tegenwind snel te schakelen juist vergroot. Wat in onze ogen onderschat wordt is dat medewerkers, ook in de fabriek, op de weg of aan het bed van de patiënt – heel goed zien wat er in en om de organisatie speelt. Zij hebben misschien niet altijd een compleet beeld, maar daardoor niet minder ideeën over wat er beter zou moeten. Ricardo Semler schreef over zijn succesvolle ‘Semco-stijl’: “Ondanks de enorm benarde economische omstandigheden is Semco een succes geworden, omdat wij oog hebben leren krijgen voor de noodzaak van verandering en omdat we slim genoeg zijn geweest om de hulp van onze werknemers bij het doorvoeren van die veranderingen in te roepen.”

Het enige wat directies dus moeten doen is op ooghoogte het gesprek aan gaan. Het dichten van de kloof tussen directie en werkvloer is een mentaliteit van ‘schouder-aan-schouder willen verbeteren’. Geen ‘employee engagement’ maar ‘organisatie engagement’ dus. Stel je eens voor hoeveel denkkracht en beweging dat oplevert!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Delen is prettig:
FACEBOOK
FACEBOOK
LINKEDIN
GOOGLE
http://prettigommeetewerken.nl/2016/12/06/komen-directies-van-venus-en-medewerkers-van-mars/
TWITTER

Geef een reactie